Introvert zijn

Liever praten of luisteren? Alleen of in een groep? Verlegen of gewoon introvert? De meeste mensen willen graag extravert zijn omdat je dan sociaal en “normaal” bent. Is dat eigenlijk zo? En waarom dan? Waarom is de wereld zo gefocust op extraverte mensen?

Joyce en Scarlet van de website ‘Ik vrouw van jou‘ deelden een aantal uitingen waar mensen met een introverte persoonlijkheid zich in kunnen herkennen. Vandaag vertel ik of en op welke manier deze op mij van toepassing zijn.

Kletspraatjes vind je maar niks
Op een feestje wordt er al snel gepraat over de koetjes en de kalfjes. Er worden veel woorden gebruikt, maar eigenlijk niets gezegd. Ook wordt de diepgang niet opgezocht en blijft men het maar hebben over de alledaagse dingen. Prima, maar verwacht van mij dan niet een uitgebreid antwoord. Neem genoegen met het antwoord “Prima hoor!” op de vraag hoe mijn weekend is geweest. Of durf eens juist wel door te vragen. Maar dan ook echt. Vraag eens hoe ik me echt voelde en vraag dat dan uit interesse en niet omdat dat van iemand moet. Al is dat misschien niet het juiste moment tijdens een feestje…

Je voelt je alleen in een grote menigte
Van veel mensen om me heen word ik kriebelig. Mijn hoofd raakt te vol door het vele geluid. Verschillende mensen die door elkaar heen praten, elk met een eigen gespreksonderwerp. Vermoeiend. Ik probeer het wel te volgen, maar op een gegeven moment dwaal ik af. Het gebeurt dus ook regelmatig dat ik in een groep voor me uit zit te staren, zit na te denken over hele andere dingen.

Je bent snel afgeleid
Dan komen we meteen op het volgende punt. Tijdens gesprekken tussen verschillende mensen, in een rumoerige omgeving, ben ik inderdaad snel afgeleid. Mijn gedachten dwalen af naar andere situaties.
Daarentegen kan ik me in een (redelijk) stille omgeving wel goed focussen. Ik heb dan minder last van afdwalende gedachten en kan deze dan ook uitstellen naar een later tijdstip.

Niks doen geeft je geen gevoel van nutteloosheid
Ik vind het heerlijk om in de avonden en het weekend niets te doen. Gewoon op de bank zitten en gewoon even nadenken. Stilstaan bij de dag of bij het leven. Of de hele dag filmpjes kijken op Youtube. Dat vind ik niet helemaal vallen onder ‘niks-doen’, maar zeker wel onder doelloze dingen doen. Soms is dat gewoon fijn. Ik heb dat nodig om te kunnen ontspannen. Mij maak je niet blij met een bomvol weekend, waarin ik geen tijd voor mezelf heb. Weekenden zijn om uit te rusten en dat doe ik het liefst door (bijna) niets te doen.

Praten voor een groep van 100 mensen vind je minder eng dan met diezelfde mensen moeten napraten
Praten voor een groep vind ik sowieso eng en dan maakt het niet zo gek veel uit hoe groot de groep is. Een ander voorbeeld spreekt me dan ook meer aan: Zingen voor een volle zaal, met geluid en licht, waardoor ik niet kan zien wie er allemaal zijn vind ik een stuk minder eng dan voor één of twee personen. Bij het laatste ben je een stuk kwetsbaarder en ook kun je direct feedback krijgen (zowel positief als negatief). Nee, ik zing liever voor mensen die ik niet ken. Of dat ik niet weet dat ik ze ken.

Je zit in de trein het liefst apart van mensen
Ik hoor tegenwoordig steeds vaker dan mensen het openbaar vervoer in Nederland zo verschrikkelijk vinden. Ik denk dan altijd: waarom dan? Oke, de vertraging is vervelend, maar niet zo erg dat ik me er mijn dag door laat verpesten. Ik loop dan gewoon een rondje over het station, haal een kopje thee, neus wat in boeken bij de Bruna en voor je het weet is je trein al gearriveerd. En meestal heb je niet eens tijd om al deze dingen te doen, want die vijf tot tien minuten vertraging zijn dan al lang om.
Als ik dan eenmaal in de trein zit, zit ik inderdaad het liefste alleen. Met mijn tas op de stoel naast me. In een stiltecoupé. Ik lees dan een boek of luister muziek. Voordat ik het weet ben ik dan aangekomen op mijn bestemming. (En hé, als het druk is zet ik echt wel mijn tas aan de kant hoor. Geen probleem!)

Je pakt niet graag je telefoon op
Vroeger had ik hier echt issues mee. Bellen was eng en ik stelde telefoontjes dan ook altijd zo lang mogelijk uit. Door stages en werkervaring is dit bijna helemaal verdwenen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik vaak toch liever een mailtje stuur, dan dat ik de telefoon pak. Zeker als beide opties mogelijk zijn.

Je denkt meer dan je praat
Een doener of een denker, nou dan ben ik een echte denker. Denken over van alles; kleine dingen, grote dingen. Ik merk dat anderen dit vaak verwarren met piekeren, maar dat is het vaak in mijn geval helemaal niet. Regelmatig (lees: bijna altijd) lig ik ’s avonds in bed nog na te denken, dan dwalen de gedachten nog door mijn hoofd. Niet omdat ik me ergens zorgen om maak, maar mijn hersenen staan dan nog niet op de ‘uit-stand’. Best wel vervelend, zeker als je ’s ochtends vroeg eruit moet.

Je wordt regelmatig verlegen genoemd, terwijl je dat niet per se bent
De definitie van het woord verlegen is volgens mij niet voor iedereen hetzelfde. Ik versta namelijk onder verlegen dat je niet goed durft te praten, je schaamt en bang bent om contact met anderen te maken. Ik heb daar gelukkig geen last van. Als ik ‘verlegen’ over kom bij iemand heb ik vaak geen zin om me open te stellen, of interesse in je te tonen.

Nu zul je misschien wel denken, vind je introvert zijn vervelend? Nee niet dus, wat volgens mij ook wel duidelijk is gebleken. Ik vind introvert zijn prima! De wereld hoeft niet alleen te bestaan uit extraverte personen, juist de afwisseling maakt het leven en de wereld leuk. Ik zou het maar saai vinden, als iedereen hetzelfde was.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: